Παιχνίδι ακριβείας στην ενδοσκόπηση: Δύο λεπτομέρειες που καθορίζουν την επιτυχία της εκτομής με τορνάκι

Στις ενδοσκοπικές επεμβάσεις εκτομής, συχνά εναποθέτουμε τις ελπίδες μας σε προηγμένο εξοπλισμό, αλλά συχνά παραβλέπουμε τις λεπτομέρειες των βασικών χειρισμών. Γιατί συμβαίνει, ακόμη και όταν η βλάβη φαίνεται τέλεια συλληφθείσα, να γλιστράει έξω τη στιγμή που σφίγγουμε το λουρί; Σήμερα, αντλώντας πληροφορίες από το βιβλίοΗ μέθοδος Oho: Βασικές τεχνικές στην ενδοσκόπηση του πεπτικού συστήματος, ας αποκαλύψουμε τις μικροσκοπικές λεπτομέρειες στον χειρισμό των παγίδων που τελικά καθορίζουν την επιτυχία ή την αποτυχία.

Οι ενδοσκόποι πιθανότατα έχουν βιώσει αυτές τις στιγμές «απότομης αύξησης της αρτηριακής πίεσης»: Ελιγίζετε με κόπο το παγιδευτικό πάνω από τη βλάβη, ρυθμίζετε τέλεια τις ρυθμίσεις πήξης και πατάτε το πεντάλ — μόνο και μόνο για να ακούσετε ένα «κροτάλισμα» και η βλάβη γλιστράει έξω, ή, χειρότερα, αφαιρείται τμηματική.

Σε αυτές τις στιγμές, η πρώτη αντίδραση των περισσότερων ανθρώπων είναι να κατηγορήσουν την κακή τύχη ή τον ελαττωματικό εξοπλισμό. Ωστόσο, στα μάτια έμπειρων ειδικών που έχουν εξετάσει αμέτρητες διαδικασίες, αυτό σπάνια είναι θέμα τύχης. Συχνά είναι μια ωρολογιακή βόμβα που τοποθετείται από κακές λειτουργικές συνήθειες.

Σήμερα, αντλώντας έμπνευση από την τεχνική φιλοσοφία του διάσημου Ιάπωνα ενδοσκόπου Δρ. Ken Oho, ας εμβαθύνουμε στα δύο «τυφλά σημεία» στην εκτομή με βρογχοσκόπηση που παραβλέπονται πιο εύκολα τόσο από αρχάριους όσο και από έμπειρους - τουπομόχλιοκαι τοκέντρο.

Κατά τη λειτουργία του παγιδευτή, πολλοί αρχάριοι τείνουν να τρέχουν κατευθείαν στο σημείο της βλάβης μόλις βάλουν τη συσκευή. Αν και οι κινήσεις τους είναι γρήγορες, συχνά καταλήγουν να είναι ακατάστατοι και ανοργάνωτοι.

Στη «Μέθοδο Oho», η επιδιόρθωση του παγιδευτή ακολουθεί μια αυστηρή λογική ακολουθία, η οποία γενικά χωρίζεται σε τέσσερα βήματα:

Αυτή η διαδικασία μπορεί να ακούγεται απλή, αλλά κάθε βήμα απαιτεί υψηλό βαθμό συντονισμού χεριού-ματιού.

Γιατί είναι τόσο σημαντική η άκρη; Επειδή στον μαλακό και δυναμικό αυλό του εντέρου, η άκρη λειτουργεί ως η λειτουργική μας «άγκυρα».

Πολλοί ενδοσκόποι έχουν συνηθίσει να χρησιμοποιούν ένα στενό τμήμα του εντέρου ή την πλευρά απέναντι από τη μεσεντερική σύνδεση ως υπομόχλιο, αλλά αυτό συχνά οδηγεί σε ολίσθηση.

Το μυστικό της «Μεθόδου Oho» βρίσκεται στο εξής:χρησιμοποιώντας την ίδια την άκρη του παγιδευτή ως υπομόχλιο.

Υπάρχουν δύο συγκεκριμένες πρακτικές τεχνικές για αυτό. Ο καθένας μπορεί να ρίξει μια προσεκτική ματιά στο Σχήμα 1 (Επισκευή του Παγιδευτή), το οποίο έχω πάρει απόσπασμα από το βιβλίο:

Γιατί; Υπάρχει ένα πολύ λεπτό φυσικό φαινόμενο που παίζει ρόλο εδώ.

Όταν σφίγγουμε τον βρόχο, αυτός μαζεύεται μέσα στο εξωτερικό περίβλημα. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, η βάση του βρόχου (το άκρο που συνδέεται με το περίβλημα) ασκεί μια δύναμη ώθησης προς τα έξω. Αυτό οδηγεί σε ένα κρίσιμο αποτέλεσμα: η βλάβη συχνά έλκεται περισσότερο προς το κέντρο του βρόχου παρά προς τη βάση του.

Εάν δεν έχετε ρυθμίσει σωστά τη θέση πριν από τη σύσφιξη, μόνο ένα μέρος της βλάβης μπορεί να βρίσκεται μέσα στον βρόχο, ενώ το υπόλοιπο να μείνει έξω. Μόλις ενεργοποιήσετε την ηλεκτροκαυτηρίαση, το εκτεθειμένο τμήμα δεν θα αφαιρεθεί, με αποτέλεσμα μια «τμηματική εκτομή».

Λοιπόν, ποια είναι η λύση;

Την ακριβή στιγμή που σφίγγετε το συρματόσχοινο, πρέπει ταυτόχρονα να προωθείτε το εξωτερικό περίβλημα σιγά σιγά. Ο σκοπός της ώθησης του περιβλήματος προς τα έξω κατά τη σύσφιξη είναι να διασφαλίσετε ότι η βλάβη παραμένει ακριβώς στο κέντρο του συρματόσχοινου (όπως φαίνεται στο Σχήμα 2).

Μην υποτιμάτε αυτή την απλή κίνηση του «σπρώξιμο λίγο προς τα έξω πριν το σφίξιμο» — σας επιτρέπει να δείτε καθαρά την πλήρη κάλυψη της βλάβης στην οθόνη, αντί να βασίζεστε απλώς στην «αφή».

Ο Δρ. Ohba έχει συνοψίσει την απόλυτη ουσία της χειραγώγησης με παγίδες.

Εάν η άκρη του βρόχου δεν πιέζεται αρκετά σταθερά στον ιστό, η άκρη θα τραβηχτεί καθώς σφίγγετε τον βρόχο, προκαλώντας την ολίσθηση της βλάβης. Αντίθετα, εάν η άκρη πιεστεί πολύ δυνατά, το υπομόχλιο θα μετατοπιστεί μακριά από την άκρη προς το εξωτερικό περίβλημα. Επομένως, είναι σημαντικό να«Η ίδια η άκρη της παγίδας γίνεται το υπομόχλιο».

Αυτή η δήλωση βρίσκει πραγματικά απήχηση σε αμέτρητους ενδοσκόπους. Αυτό που ονομάζουμε «κακή τύχη» είναι στην πραγματικότητα απλώς μια παράλειψη στις λεπτομέρειες της τεχνικής μας.

Διαβάζοντας αυτό, έχετε αυτή τη στιγμή της «συνάντησης»; Αποδεικνύεται ότι οι μικρές λεπτομέρειες που συχνά παραβλέπουμε κατά τη διάρκεια των διαδικασιών έχουν ήδη συνοψιστεί με σαφήνεια από τους προκατόχους μας.

Η κυριαρχία στο υπομόχλιο και το κέντρο είναι το θεμέλιο. Αλλά ένα επιδέξιο χέρι χρειάζεται επίσης ένα αξιόπιστο όργανο. Ένα υψηλής ποιότηταςπαγίδα πολυπεκτομήςθα πρέπει να προσφέρει:

Στην ZRHmed, κατασκευάζουμε βρόχους πολυπεκτομής μιας χρήσης, σχεδιασμένους με γνώμονα αυτές τις κλινικές πραγματικότητες. Οι βρόχοι μας διατίθενται σε οβάλ, εξαγωνικό και ημισεληνοειδές σχήμα, με περιστρεφόμενες και μη περιστρεφόμενες επιλογές, χρήση σε κρύο και ζεστό περιβάλλον και μήκη εργασίας από 1200 mm έως 2300 mm. Όλα τα προϊόντα είναι πιστοποιημένα με MDR CE και κατασκευάζονται σύμφωνα με το πρότυπο ISO 13485.